Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Ειδική Έκθεση του CREME για τη 2 Διεθνής Διάσκεψη των Αθηνών για το Θρησκευτικό και Πολιτιστικό Πλουραλισμό και την Συνύπαρξη στη Μέση Ανατολή





 
 

Θεματική Σύνοψη.
Στόχος της έκθεσης είναι να υπογραμμίσει τα κύρια θέματα των ομιλιών των συμμετεχόντων της 2ης Διάσκεψης των Αθηνών για τον «Θρησκευτικό και Πολιτιστικό Πλουραλισμό και την Ειρηνική Συνύπαρξη στη Μέση Ανατολή», η οποία έλαβε χώρα μεταξύ 30 και 31 Οκτωβρίου του 2017. Η Διάσκεψη στόχευε στην ανάλυση των κύριων χαρακτηριστικών και εξελίξεων αναφορικά με το θρησκευτικό πλουραλισμό στη Μέση Ανατολή κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών και πρότεινε θετικές πρωτοβουλίες για την προώθηση της θρησκευτικής συνύπαρξης και τον πλουραλισμό στην περιοχή.
Μεταξύ των θεμάτων που συζητήθηκαν ήταν τα εξής:

1. Αποτίμηση της Κατάστασης του Θρησκευτικού Πλουραλισμού στη Μέση Ανατολή
Οι συμμετέχοντες της Διάσκεψης έδωσαν έμφαση στο γεγονός ότι παρά την αναμενόμενη ήττα του Ισλαμικού Κράτους, η κατάσταση των θρησκευτικών κοινοτήτων στην περιοχή παραμένει ασταθής. Τονίστηκε ότι η θρησκεία χρησιμοποιείται από ορισμένες ομάδες με στόχο την πρόκληση βίας. Ωστόσο, οι πράξεις αυτές δεν αφορούν την ίδια τη θρησκεία αλλά αποτελούν προϊόν παρανοήσεων ή επιδίωξης πολιτικών στόχων. Ιδιαίτερα οι Χριστιανοί και οι Γιαζίντι αποτελούν θύματα διώξεων. Αποτέλεσαν θύματα γενοκτονίας και καταστροφής της πολιτιστικής και θρησκευτικής τους κληρονομιάς. Παρά ταύτα, οι συμμετέχοντες υπογράμμισαν εξίσου τη σημασία της τύχης των Μπαχάι και των εβραϊκών και μουσουλμανικών κοινοτήτων, οι οποίες έζησαν έναν μαζικό διωγμό από τις εστίες τους και αναζήτησαν καταφύγιο στην Ευρώπη και αλλού.

2. Αντι-ριζοσπαστικοποίηση.
Οι συνθήκες και οι ιδεολογίες οι οποίες αποτέλεσαν τη βάση για την έκφραση του θρησκευτικού εξτρεμισμού όπως αυτή του Ισλαμικού Κράτους υφίστανται ακόμα. Κατά συνέπεια, οι συμμετέχοντες της Διάσκεψης συμφώνησαν ότι είναι υψίστης σημασίας η αναφορά των αιτιών της ριζοσπαστικοποίησης και των ιδεών της και η σύνδεση τους με την εφαρμογή κατάλληλων πρωτοβουλιών και πολιτικών. Σημειώθηκε ότι θα πρέπει να δοθεί έμφαση στους νέους και ότι η παιδεία βρίσκεται στο επίκεντρο των αποτελεσματικών στρατηγικών αντι-ριζοσπαστικοποίησης. Θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν περιεκτικότερες προσεγγίσεις για την παιδεία, να δοθεί έμφαση στις παγκόσμιες ανθρώπινες αρχές και στην ανάγκη για αμοιβαίο σεβασμό σε έναν αλληλεξαρτώμενο κόσμο. Μαζί με την παιδεία, θεωρήθηκε επίσης σημαντικό να αντιμετωπιστούν κοινωνικο-οικονομικά ζητήματα, δεδομένου ότι η έλλειψη προοπτικής θα καταστήσει μια απογοητευμένη νεολαία ευάλωτη σε ακραίες ιδέες. Πρόσθετο σημείο το οποίο αναφέρθηκε σε αυτό το πλαίσιο είναι η ανάγκη των δυτικών κοινωνιών να επανεκτιμήσουν την αντίληψή τους για τη Μέση Ανατολή και τον μουσουλμανικό κόσμο ώστε να αντιμετωπίσουν την ισλαμοφοβία, η οποία αποτελεί εμπόδιο για την καλλιέργεια αμοιβαίας εμπιστοσύνης.
3. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και ο Θρησκευτικός Διάλογος
Ιδιαίτερη σημασία αποδόθηκε στο ερώτημα του κατά πόσο μπορεί να αντιμετωπιστεί η ρητορική μίσους και η πρόκληση στη βία μέσω των ΜΜΕ. Οι συμμετέχοντες στη Διάσκεψης τόνισαν την ανάγκη για μια σοβαρή χρήση των ΜΜΕ, ιδιαίτερα των πλέον σύγχρονων μορφών τους, όπως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ώστε να εδραιωθεί ο πλουραλιστικός διάλογος και να προαχθεί η ανεκτικότητα. Σημειώθηκε επανειλημμένα ότι οι θρησκευτικοί ηγέτες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο σε αυτό το πλαίσιο. Μέσω της ενεργής και προληπτικής αντιμετώπισης της ρητορικής μίσους, την αποδόμηση ανακριβών πληροφοριών σχετικά με τη θρησκευτική διδασκαλεία, την αποφυγή της διχαστικής ρητορικής και την καλλιέργεια συνθηκών ανεκτικότητας, τα ζητήματα αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν. Σχετικά με τη νομική παρέμβαση, διατυπώθηκε πρόσκληση για την επιβολή ποινών κατά θρησκευτικών ομάδων όσον αφορά την πρόκληση στη βία και τη ρητορική μίσους.

4. Η Διατήρηση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Επιπρόσθετα, συζητήθηκε το ζήτημα της καταστροφής και της παράνομης διακίνησης της πολιτιστικής κληρονομιάς των θρησκευτικών κοινοτήτων. Η Διάσκεψη υπογράμμισε την ανάγκη για πρωτοβουλίες ανοικοδόμησης και ανασύστασης των θρησκευτικών μνημείων και χωρών λατρείας, τα οποία αποτέλεσαν θύματα της καταστροφής. Επισημάνθηκε η διττή σημασία της θρησκευτικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Από τη μία πλευρά, είναι αναγκαία για τη διατήρηση του ιστορικού αντίκτυπου που είχε η κοινότητα στην ανάπτυξη της κοινωνίας μιας χώρας. Από την άλλη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα σύμβολο, ή με άλλα λόγια, ως ένας φάρος ώστε οι θρησκευτικές κοινότητες να προσκληθούν να επιστρέψουν και να ανακτήσουν τη θέση τους στο θρησκευτικό μωσαϊκό της χώρας τους. Ελλείψει υποδομών και χωρών λατρείας, η έξοδός τους ενδέχεται να καταστεί μη αναστρέψιμη.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου