Σάββατο, 4 Νοεμβρίου 2017

ΤΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟ ¨ΚΑΖΙΝΟ ΠΕΤΡΟΥ¨








          

Ν. Νικηταρίδης


Ο Αιγυπτιώτης έμπορος, κτηματίας και τραπεζίτης Περικλής Γλυμενόπουλος εργάστηκε όσο λίγοι για την ανάπτυξη του Ραμλίου, αφού είχε πιστέψει πως σ΄ εκείνη την περιοχή μπορούσε να δημιουργηθεί μια δεύτερη Αλεξάνδρεια. Οι δε Αιγύπτιοι τον αποκαλούσαν ¨Αλ Γιουνανί ελ Μαγκνούν¨ (¨Ο τρελός Έλληνας¨), διότι ήταν πράγματι στα 1890 ¨τρελή¨ η σκέψη πως η Αλεξάνδρεια θα μπορούσε να επεκταθεί ως εκεί. Μια εποχή με τα τραμ να σέρνονται από άλογα και κατόπιν από σιδηρόδρομο, ώσπου να εμφανιστούν τα ηλεκτρικά στις αρχές του 1900.


          Ιδιοκτήτης λοιπόν του μεγαλύτερου μέρους του Ραμλίου και έχοντας κατά νου την αξιοποίηση της περιοχής με την προσέλκυση σ΄ αυτήν των Αλεξανδρινών, παραχώρησε οικόπεδο στην οικογένεια Πετρού, στο οποίο το 1893 δημιουργήθηκε το ομώνυμο Καζίνο, που γνώρισε πραγματικά ημέρες δόξας, ιδιαίτερα αργότερα υπό τη διεύθυνση του Νικόλαου Π. Πετρού.

Ας σημειωθεί πως το όραμα του Γλυμενόπουλου – του οποίου τη συμβολή και τις δωρεές αναγνωρίζοντας η Δημαρχεία Αλεξανδρείας έδωσε τ΄ όνομα του σε μια από τις ωραιότερες συνοικίες της – πραγματοποιήθηκε περί τα τέλη του 19ου αι., όταν και υπολογίζεται η ίδρυση της Ελληνικής Κοινότητας Ραμλίου, μιας περιοχής με θαυμάσια πλαζ που έχει σαν άξονα την εκκλησία του Προφήτη Ηλία στου Τσανακλή και εκτείνεται περίπου μεταξύ των σταθμών του τραμ Μουσταφά Πάσα και Βικτώρια.

          Φημισμένο λοιπόν το ¨Καζίνο Πετρού¨ για τα φρέσκα θαλασσινά του, το κατά καιρούς καλλιτεχνικό του πρόγραμμα και τους χορούς που διοργάνωνε, φιλοξένησε για μικρό διάστημα και πανσιόν. Μεταξύ των τακτικών θαμώνων του τις δεκαετίες ΄60 και ΄70 ήταν οι κορυφαίοι Αιγύπτιοι διανοούμενοι Τεουφίκ αλ Χακίμ, Σαρουάτ Πασάς και Ναγκίμπ Μαχφούζ, ενώ δεν έλειπαν και πρώην υπουργοί της εποχής του Φαρούκ.

          Για να πάρουμε μια ιδέα του τι πρόσφερε, αναδημοσιεύουμε σχετική διαφήμιση του σε αλεξανδρινή εφημερίδα του Ιουνίου του 1928


          ¨Τελείως ανακαινισθέν, ήρχισε δεχόμενον την εκλεκτήν πελατείαν του το εις Παλαί Ραμλίου Καζίνον Ν. Πετρού. Η ιδεώδης τοποθεσία του, η μαγευτική θέα του προς την θάλασσαν, η πρόθυμος περιποίησις υπό την διεύθυνσιν των ιδιοκτητών κ.κ. Κασελλά και Πετρού καθιστώσιν αυτό το προσφιλέστερον κέντρον της εκλεκτοτέρας μερίδος της κοινωνίας της πόλεως μας, ήτις προσέρχεται αθρόα δια να αναπνεύση καθαρόν αέρα και να πίη τον φημισμένον και ευγεστότατον ζύθον της Κράουν Μπρούερι και Μπομόντι, και τα ποτά όλων των εκλεκτών μαρκών, καθώς επίσης και την ασυναγώνιστον εις ποιότητα και γεύσιν λεμονάδα Γκλόρια των ειρημένων ανωνύμων Εταιρειών. Ιδιαίτερον περίπτερον διασκευασθέν εις εστιατόριον υπό την διεύθυνσιν του κ. Βιτοτέκη Τσέζαρε θα ικανοποιήση και τα δυσκολότερα γούστα. Τιμαί τελείως ασυναγώνιστοι. Ελπίζομεν ότι το σεβαστόν κοινόν θα εκτιμήση δεόντως τας θυσίας, εις ας υπεβλήθησαν οι ιδιοκτήται και θα υποστηρίξη αυτούς εν τη προσπαθεία των να προικίσωσι την πόλιν μας με εν πρωτίστης τάξεως κέντρον αναψυχής¨.

          Αρκετά δε χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το Μάιο του 1951 ανακοινώνεται πως : ¨Από την ωραία βεράντα του Καζίνου Πετρού εις το Παλαί επί της Κορνίς θα παρακολουθήσετε θαυμάσια όλην την κίνησιν του εορτασμού των γάμων της Α.Μ. του Βασιλέως. Εκλεκτά φαγητά και η απαράμιλλη μπύρα Νίλσεν¨.

          Ήδη τότε τη διεύθυνση του είχε ο αδελφός του Νικόλαου, Παναγιώτης Πέτρου (1893-1964), ένας άνθρωπος ευγενής με ενεργή ανάμειξη στα αλεξανδρινά σωματεία ¨Παρνασσός¨, ¨Αισχύλος-Αρίων¨ και ¨Μικρασιατικός¨, ενώ συμμετείχε σε διάφορα ερασιτεχνικά θεατρικά συγκροτήματα, εμφανιζόμενος με ιδιαίτερη επιτυχία σε κωμικούς ρόλους.

          Το 1958 ανακοινώθηκε στο Τύπο πως το ¨Καζίνο Πετρού¨ πωλείται, αλλά όπως φαίνεται συνέχισε να λειτουργεί. Μετά το θάνατο του Π. Πετρού στα 1964 το ανέλαβε η σύζυγος του Καλλιόπη Μανώλαγα Πάντως το Μάρτιο του 1966 διαβάζουμε πως άνοιξε πλέον υπό τη νέα διεύθυνση του Αντώνη Φωτίου, κατόπιν ανακαινίσεως και βελτιώσεων. Αργότερα και μετά το θάνατο το 1968 της Κ. Μανώλαγα, ήρθε από την Αμερική και το ανέλαβε ο αδελφός της Νικόλαος Μανώλαγας με τη σύζυγο του Ελένη, ενώ το 1971 ήρθε και ο γιος τους Κωνσταντίνος με την οικογένεια του. Το Καζίνο έκλεισε τελικά οριστικά στα τέλη της δεκαετίας, ¨φυλακίζοντας¨ στις αναμνήσεις της ιστορίας μια πορεία ενός σχεδόν αλεξανδρινού αιώνα…


Πηγές: S. Rafaar ¨Casino Petrou¨, egy.com (1/8/2016) – Ν. Νικηταρίδης ¨Περικλής& Ευστάθιος Γλυμενόπουλος¨, ¨Δημότης¨ (εφημερίδα), Πειραιάς 29/7/2014 – ¨Ταχυδρόμος¨ (εφημερίδα), Αλεξάνδρεια 10/6/1928, 6/5/1951, 2/12/1958, 5/12/1958, 5/6/1964, 29/3/1966, 30/4/1966


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου