Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Διαβάζοντας τα ψιλά γράμματα









Άρθρο Ξένιας Τούρκη

Αυξάνονται οι προειδοποιήσεις των ειδικών για τους κινδύνους που κρύβει το ίντερνετ. Μια αγγελία για δουλειά, ένα μήνυμα στο κινητό, ένα email να γίνουν παγίδα όχι μόνο για το πορτοφόλι μας, αλλά και για τα προσωπικά μας δεδομένα. Οι ηλεκτρονικές απάτες έχουν πάρει διαστάσεις επιδημίας και γίνονται όλο και πιο πολύπλοκες. Μάλιστα, οι απάτες μέσω Facebook έχουν ανέλθει στην πρώτη θέση της σχετικής λίστας των διαδικτυακών μικροεγκλημάτων, αφού μόνο κατά τη διάρκεια της περασμένης χρονιάς καταγράφηκαν περισσότερες από 33 εκατομμύρια κακόβουλες επιθέσεις.



Κρατούσε το καινούριο του κινητό και κατέβαζε τις αγαπημένες του εφαρμογές. Έχοντας ένα απορημένο ύφος διάβαζε απορροφημένος. Αφού πέρασε αρκετή ώρα δέησε να μας εξηγήσει τι έκανε. Για πρώτη φορά δίνοντας σημασία στους όρους που βάζουν οι εταιρείες για να κατεβάσει κάποιος τα δημοφιλή applications τους, άρχισε να τους μελετά. Τον προβλημάτισε μια εφαρμογή που ενεργοποιεί το φακό του κινητού. Για να την κατεβάσει έπρεπε να δώσει πρόσβαση στο email, τις φωτογραφίες, τις επαφές, στις λίστες με τα αγαπημένα του τραγούδια και στα μηνύματά του. «Αν το κάνω θα είναι σαν να με κατασκοπεύει το ίδιό μου το τηλέφωνο» αποφάνθηκε ανακαλύπτοντας κάτι που ο κόσμος το έχει τούμπανο.

Τελικά δεν κατέβασε την εφαρμογή. Αποφάσισε πως το τίμημα για έναν φακό παρά ήταν μεγάλο. Δεν είχε τα κότσια να κάνει το ίδιο όπως και με τα κοινωνικά δίκτυα ή τα applications με τα οποία συνομιλεί, στέλνει μηνύματα και ανταλλάζει φωτογραφίες. «Γιατί τι είναι ο άνθρωπος σήμερα αν δεν υπάρχει στο Facebook και το Instagram», αποφάνθηκε παίρνοντας πόζα για μια selfie με το καινούριο κινητό.

Το διαδίκτυο είναι γεμάτο με όρους και προϋποθέσεις. Για να κατεβάσουμε οτιδήποτε, να διαβάσουμε άρθρα, να γράψουμε σχόλια, να λάβουμε μέρος σε κουίζ και να τα μοιραστούμε, χρειάζεται απαραίτητα να δώσουμε την συγκατάθεσή μας και να αποδεχτούμε τους όρους που βάζουν οι εταιρείες. Δίνουμε σημασία σε αυτά που «υπογράφουμε»; Διαβάζουμε τα ψιλά γράμματα με τα οποία εγκρίνουμε καταστάσεις που στην πραγματικότητα διαφωνούμε κάθετα μαζί τους; Η απάντηση είναι πως όχι. Με ένα «έλα μωρέ ε και τι έγινε», νομίζουμε ότι ξεμπερδεύουμε και δεν αντιλαμβανόμαστε πως με τα χεράκια μας βγάζουμε τα ματάκια μας.

Και δεν χρειαζόταν παρά μια φάρσα για να καταλάβουμε τι μπορεί να συμβεί όταν γράφουμε στα παλιά μας παπούτσια όλες τις υποδείξεις για ασφάλεια στο ίντερνετ. Περισσότεροι από 22.000 άνθρωποι στη Βρετανία ανακάλυψαν ότι αποδέχτηκαν να κάνουν αγγαρείες όπως να καθαρίσουν τουαλέτες ή να ξεκολλήσουν τσίχλες από πεζοδρόμια, επειδή δεν διάβασαν τους όρους και προϋποθέσεις για την απόκτηση πρόσβασης σε δίκτυο WiFi. Η εταιρεία Purple αποφάσισε να εισάγει αυτές τις αστείες και περίεργες δεσμεύσεις για μια περίοδο δύο εβδομάδων, στο πλαίσιο της φάρσας-πειράματος, αφού ήθελε να διαπιστώσει πόσοι θα την πατήσουν και τελικά ήταν πολλοί.

Σίγουρα οι όροι και οι προϋποθέσεις δεν είναι ένα ευχάριστο ανάγνωσμα. Είναι ένα τεράστιο, πυκνογραμμένο κείμενο γεμάτο άγνωστες λέξεις, νομική ορολογία και με τέτοιο τρόπο διατυπωμένο ώστε να μην διευκολύνει τον χρήστη. Το πιο πιθανόν είναι πως μόλις αρχίσει κάποιος να το διαβάζει θα βαρεθεί και θα τα παρατήσει. Κάποιοι θα μπορούσαν να ισχυριστούν πως ακριβώς για αυτόν τον λόγο γράφονται με τόσο δυσνόητο τρόπο.

Αυτό δεν σημαίνει όμως πως είμαστε άμοιροι ευθυνών. Έχουμε παραχωρήσει πολλά από τα προσωπικά μας δεδομένα, τα οποία βρίσκονται στα χέρια τρίτων. Συμβουλεύουμε πολλές φορές τα παιδιά μας να μην μιλούν σε αγνώστους και πολύ καλά κάνουμε. Και την ίδια στιγμή αφήνουμε την κάθε εφαρμογή, το κάθε κουίζ, το κάθε site να βάζει χέρι σε στοιχεία που δεν θα τα λέγαμε ούτε στους πιο στενούς μας ανθρώπους με αποτέλεσμα να ανοίγουμε μόνοι μας διάπλατα την πόρτα των πολύτιμών μας δεδομένων σε κάθε απατεώνα ή εταιρεία που φιλοδοξεί να τα εκμεταλλευτεί

πηγή www.philenews.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου