Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Πάνος Σόμπολος, ο σεμνός εργάτης της πέννας και του λόγου....







Πώς να παρουσιάσει καλλίτερα κανείς τον Πάνο Σόμπολο, τον καλό συνάδελφο, τον καταπληκτικό δημοσιογράφο που είχε πάντα πρώτος όλα τα νέα, τον πραγματικό Συνδικαλιστή με κεφαλαίο Σ τον άνθρωπο....?

Νομίζω ότι ο καλλίτερος τρόπος είναι απλά να τον αφήσω να μας μιλήσει για όλα όσα έκανε και όλα όσα έζησε.. Όλα? Αυτό είναι αδύνατον, αλλά σίγουρα πολλά από αυτά!


της  Ρέας Σουρμελή


1.   Πολύ λένε πως είσαι μεταξύ των «Πατριαρχών» του αστυνομικού ρεπορτάζ. Εργάσθηκες για μέσα πολύ σημαντικά, μεγάλης επιρροής στην Ελλάδα, όπως στο Mega. Υπήρξες συνεργάτης των διεθνών πρακτορείων ειδήσεων Reuters και AFP ( Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων) ….. πολλοί λένε πως το αστυνομικό ρεπορτάζ είναι κατά βάση κοινωνικό ρεπορτάζ. Θα ήθελα την άποψή σου?


Πράγματι είχα την τύχη να εργασθώ σε μεγάλα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στην Ελλάδα κατά την σαραντάχρονη δημοσιογραφική μου πορεία.

Πατριάρχες είναι οι επικεφαλής της Εκκλησίας μας. Εγώ ήμουνα και είμαι ένας απλός εργάτης της Ενημέρωσης και τίποτα περισσότερο.

Σίγουρα το αστυνομικό ρεπορτάζ έχει χαρακτήρα κοινωνικό καθώς αγγίζει τους ανθρώπους όλων των κοινωνικών τάξεων με τα θέματα που καλείται ο δημοσιογράφος να χειρισθεί. Αυτός είναι και ο λόγος που οι ειδήσεις αυτού του ρεπορτάζ έχουν πολύ ενδιαφέρον και παρακολουθούνται ή διαβάζονται περισσότερο από ειδήσεις άλλων ρεπορτάζ. Π.χ. ειδήσεις αθλητικού ρεπορτάζ, δεν διαβάζουν όλοι, ή καλλιτεχνικού ρεπορτάζ, επίσης δεν διαβάζουν όλοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι δεύτερης κατηγορίας τομείς στη δημοσιογραφία. Όχι. Απλά, δεν ενδιαφέρονται όλοι για συγκεκριμένα ρεπορτάζ. Αντίθετα, ουδείς λέει ότι δεν θέλει να διαβάσει ειδήσεις του αστυνομικού ρεπορτάζ.


 

2.   Θυμάσαι κάποιες τέτοιες υποθέσεις από αυτές που κάλυψες και που είχαν τέτοιο, δηλαδή κοινωνικό χαρακτήρα? Περιέγραψε μας όποιο ή όποιες θέλεις.


Σχεδόν όλες οι ειδήσεις και τα ρεπορτάζ  που γράφουμε καθημερινά, έχουν κοινωνικό χαρακτήρα. Σας αναφέρω γενικότερα: Τροχαία δυστυχήματα και τα αποτελέσματά τους. Ληστρικές επιδρομές σε σπίτια και καταστήματα. Θάνατοι από ναρκωτικά. Ανθρωποκτονίες (Εγκλήματα όπως συνηθίζουμε να τα λέμε) για διάφορες αιτίες όπως: Εγκλήματα πάθους, εγκλήματα για μια γυναίκα, εγκλήματα για μια παρεξήγηση, για κτηματικές διαφορές και πολλά άλλα. Απάτες διαφόρων ειδών εμπορία ανθρώπων, εμπορία όπλων, απαγωγές για λύτρα και πάμπολλα άλλα που δεν αναφέρω λόγω έλλειψης χώρου.

Όλες, οι υποθέσεις αυτού του είδους, έχουν κοινωνικό χαρακτήρα και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το κοινό. Αυτός είναι και ο λόγος που διαβάζονται και το κοινό δείχνει ενδιαφέρον.


3.   Λίγο πριν αποσυρθείς από τη δημοσιογραφία πρώτης γραμμής, η κρίση στο επάγγελμα ήταν ορατή! Εσύ όμως έδρασες τις καλές μέρες. Τι έγινε ? Τα συναισθήματά σου για τη κρίση στο Mega.

 
Θυμάμαι όταν ξεκινούσα κι εγώ τη δημοσιογραφία, υπήρχε φτώχεια κι ανέχεια. Δεν ήταν καθόλου εύκολα τα πράγματα. Εγώ που κατάγομαι από φτωχή οικογένεια της Αιτωλοακαρνανίας, αντιμετώπισα πολλές δυσκολίες.

Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα να σας αναφέρω για να κατανοήσετε τι θέλω να πω. Το πρώτο: Δεν είχα ούτε πέντε δεκάρες για εισιτήριο (τόσο έκανε τότε)  και πήγαινα με τα πόδια από το κέντρο της Αθήνας  στα Λιόσια όπου με φιλοξενούσε ένας  θείος μου. Και το δεύτερο: Κατά τις 4 με 5 τα ξημερώματα που αλλάζαμε σελίδες στην εφημερίδα, με κερνούσαν οι μεγαλύτεροί μου και  παλαιότεροι συνάδελφοι καφέ, για να αντέξουμε το ξενύχτι. Εγώ έλεγα στον καφετζή αντί για καφέ να μου φέρει ούζο! Γιατί; Νομίζετε ότι ήμουνα μπεκρής; Όχι βέβαια. Έπαιρνα ούζο για να φάω το μεζέ που το συνόδευε επειδή με <έκοβε> η πείνα!



Βέβαια όλα αυτά με την πάροδο των ετών πέρασαν. Και φυσικά πέρασαν με ιδιαίτερα σκληρή δουλειά, ξενύχτια, κόπους, αγωνία και δυσκολίες. Πίστευα και πιστεύω κι αυτό λέω πάντα:

Τίποτα δεν έρχεται μόνο του. Τίποτα δεν σου χαρίζεται. Τίποτα δεν έρχεται ουρανοκατέβατο. Δεν έρχονται μόνα τους ούτε η δόξα, ούτε η καταξίωση, ούτε το χρήμα!



 Όλα κατακτώνται με κόπους, προσπάθειες και πολλές θυσίες.

Έφτασα σε σημείο να μου δίνουν όσα χρήματα ζητούσα για να φύγω από τη μια δουλειά και να πάω στην άλλη. Φυσικά εγώ δεν το έκανα. Όπου πήγαινα, αγκυροβολούσα. Δεν ήμουνα των χρημάτων.

Κι ενώ περάσαμε  πολύ καλά χρόνια στη δημοσιογραφία, τα πράγματα άλλαξαν ριζικά, με τον ερχομό της κρίσης που τελειωμό δεν φαίνεται να έχει.

Η κρίση έπληξε όλα τα επαγγέλματα και τα επηρέασε σε μεγάλο βαθμό. Δύο κατά την άποψή μου είναι οι Κλάδοι που κυριολεκτικά τσακίστηκαν, ισοπεδώθηκαν από την κρίση. Η οικοδομή (μηχανικοί, αρχιτέκτονες, οικοδόμοι, σοβατζήδες, ξυλουργοί κι ένα σωρό άλλοι γύρω από την οικοδομή) και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.



Επειδή γνωρίζω καλά τα ΜΜΕ, σας επισημαίνω ότι πέρασαν και περνούν τη μεγαλύτερη κρίση μεταπολεμικά. Η ανεργία <χτυπά κόκκινο>, οι μεγάλοι μισθοί που παίρναμε πριν από την κρίση, ανήκουν στο παρελθόν και δεν υπάρχουν πια! Πολλοί συνάδελφοί μου δεν μπορούν να βρουν με τίποτα δουλειά κι αναγκάζονται να αλλάξουν επάγγελμα. Άλλοι έχουν δουλειά και πληρώνονται με καθυστέρηση μηνών, ενώ υπάρχουν και πολλοί που δουλεύουν και δεν πληρώνονται.

Όπως βλέπετε ολόκληροι εκδοτικοί οργανισμοί με ιστορία πολλών ετών κλειδονίζονται  και ιστορικές εφημερίδες κλείνουν, πράγμα που έχει ως συνέπεια να μένουν στο δρόμο συνάδελφοί μας!

Παρακολουθώ, όπως αντιλαμβάνεσθε, από πολύ κοντά καθημερινά, τα συμβαίνοντα στο ΜΕΓΚΑ. Θλίβομαι βαθύτατα γιατί βλέπω ένα από τα <κραταιά μαγαζιά> να ταρακουνιέται συθέμελα. Πολλοί συνάδελφοί μου κατάφεραν και βρήκαν δουλειά κι έφυγαν για  άλλα Μέσα. Άλλοι όμως περιμένουν καρτερικά κάποια θετική εξέλιξη. Εύχομαι και ελπίζω, αυτή η ομηρία των συναδέλφων μου (δημοσιογράφων, τεχνικών και διοικητικών υπαλλήλων) να τερματισθεί σύντομα και να ξαναδουλέψει κανονικά το κανάλι για το καλό της Ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας, αλλά και των εργαζομένων συναδέλφων μου.

  

4.   Εκτός από τη δημοσιογραφία που έφτασες στην κορυφή, ανάλογη πορεία ακολούθησες και στον συνδικαλισμό του επαγγέλματος…. Και σε αυτόν τον τομέα οι δημοσιογράφοι δεν περνούν τις καλύτερες μέρες αυτήν την εποχή. Ξέρεις τα πράγματα βαθιά και άρα μπορείς να κάνεις ασφαλή εκτίμηση για τις προοπτικές …. Πως τις βλέπεις?


Πράγματι υπηρέτησα και το συνδικαλισμό στον Κλάδο μου. Εδώ θα σας επισημάνω ότι ο συνδικαλισμός είναι η ιερότερη και σημαντικότερη κατάκτηση για τους εργαζόμενους όλου του κόσμου.

Αρκεί να μην γίνεται επάγγελμα, πράγμα πάρα πολύ κακό. Εδώ στην Ελλάδα κάποιοι τον ισοπέδωσαν! Βρήκαν άλλοθι για να μη δουλεύουν! Να βολεύονται όπως χαρακτηριστικά λένε! Ευτυχώς αυτοί οι κακοί συνδικαλιστές δεν είναι πολλοί, αλλά περισσότεροι είναι στο Δημόσιο.

Υπηρέτησα αυτόν τον χώρο με ζήλο κι ενδιαφέρον. Προσπάθησα να βοηθήσω τον Κλάδο μου και να αντιμετωπίσω πολλά από τα προβλήματα που ζητούσαν λύση. Το τι πέτυχα ή δεν πέτυχα, αυτό εναπόκειται στους συναδέλφους μου να το κρίνουν.

Εκλέχτηκα πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ – πάντα πρώτος σε ψήφους και με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο -  για τρεις συνεχόμενες θητείες, συνολικά έξι χρόνια.   Ό,τι μπόρεσα να προσφέρω στον Κλάδο μου, πρόσφερα αυτές τις τρεις διετίες. Λίγα ή πολλά, θα το κρίνουν οι συνάδελφοί μου. Δεν ξανάβαλα υποψηφιότητα, με το σκεπτικό ότι δεν είμαι επαγγελματίας συνδικαλιστής και δεν μπορεί να γαντζωνόμαστε στην καρέκλα και να μην ξεκολλάμε με τίποτα! Πιστεύω ότι θα πρέπει να φεύγουμε μετά από κάποιες θητείες, π.χ. μετά από έξι ή οχτώ χρόνια. Να φεύγουμε  εμείς οι παλαιότεροι και να μπαίνουν νεότεροι, με περισσότερη όρεξη για προσφορά, με νέες ιδέες, διαφορετικά ενδιαφέροντα και περισσότερη γνώση και μόρφωση.


5.   Άρχισες να γράφεις και βιβλία. Μίλησέ μας για αυτή τη δραστηριότητά σου. Σε ποιες ανάγκες υπέκυψες όταν αποφάσισες να γράψεις βιβλίο?


Όταν σταμάτησα να εργάζομαι και αξιώθηκα να πάρω  τη σύνταξή μου, αποφάσισα να καταγράψω τα όσα έζησα στα σαράντα χρόνια της δημοσιογραφικής μου πορείας.

Κυκλοφορούν ήδη τρία βιβλία μου. Το πρώτο έχει τίτλο: <ΜΙΑ ΖΩΗ ΡΕΠΟΡΤΑΖ>. Το δεύτερο <ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΟΠΩΣ ΤΑ ΕΖΗΣΑ>. Και το τρίτο: <ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΠΕΝΤΑΕΤΙΑΣ ΟΠΩΣ ΤΑ ΕΖΗΣΑ>.

Το πρώτο αναφέρεται σε διάφορα ρεπορτάζ της καθημερινότητας. Το δεύτερο περιλαμβάνει στυγερά εγκλήματα που απασχόλησαν την κοινή γνώμη για πολλούς μήνες ή και για χρόνια και απασχολούν και σήμερα.. Το τρίτο περιλαμβάνει θανατηφόρους και καταστροφικούς σεισμούς, μεγάλες  πυρκαγιές με τραγικές συνέπειες, πολύνεκρα ναυάγια, αεροπορικά δυστυχήματα, απαγωγές για λύτρα, λεωφορειοπειρατίες, πολύνεκρα τροχαία δυστυχήματα και πολλές άλλες υποθέσεις που τις θυμόμαστε μικροί και μεγάλοι.



6.   Παρουσίασέ μας  το τελευταίο σου  έργο?

Τώρα ολοκλήρωσα και παρέδωσα την ύλη για το τέταρτο βιβλίο που θα κυκλοφορήσει τον άλλο μήνα,  τον Ιούνιο και θα έχει τίτλο:  <ΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΥ ΠΑΝΘΕΟΥ ΟΠΩΣ ΤΟΥΣ ΕΖΗΣΑ>. Στο νέο βιβλίο – όλα είναι του εκδοτικού οίκου ΠΑΤΑΚΗ – αναφέρομαι στη ζωή και τα καμώματα των μεγάλων εγκληματιών και παρανόμων στη χώρα μας, με τους οποίους πορεύτηκα στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Ενδεικτικά σας   αναφέρω:

Νίκος Κοεμτζής που έσφαξε τρεις στην πίστα κέντρου και τραυμάτισε άλλους επτά για μια παραγγελιά, Βαγγέλης Ρωχάμης που ήταν ο μόνιμος πονοκέφαλος των αστυνομικών, Θόδωρος Βενάρδος που είναι γνωστός ως ο ληστής με τις γλαδιόλες που κατάπινε κουταλάκια και σύρματα στις φυλακές και έραβε με βελόνα και κλωστή χείλη και τα αυτιά του, Κώστας Πάσσαρης ο διαβόητος δολοφόνος που τώρα θέλει να γίνει καλόγηρος στο Άγιο Όρος,  Κυριάκος Παπαχρόνης που τον είχαν ονομάσει Δράκο της Δράμας με τις δολοφονίες και τους βιασμούς κοριτσιών, Αυτιας ο πασίγνωστος διαρρήχτης που οι αστυνομικοί έβρισκαν αποτύπωμα του αυτιού του στις πόρτες των διαμερισμάτων που <χτυπούσε>, Βασίλης Λυμπέρης που έβαλε φωτιά κι έκαψε παιδιά, γυναίκα και πεθερά, αρχαιοκάπηλος Γκέρικε, Σορίν Ματέϊ και πολλοί άλλοι πασίγνωστοι κακοποιοί.

Θα επαναλάβω κάτι που είχα ξαναπεί. Όλες τις υποθέσεις που  περιλαμβάνονται στα βιβλία μου, τις έζησα από κοντά. Έκανα ρεπορτάζ πάντα στον τόπο που διαδραματίζονταν τα γεγονότα σ όλη την Ελλάδα κι όλες τις ώρες του εικοσιτετραώρου. Είναι πραγματικά περιστατικά κι όχι αστυνομικά μυθιστορήματα. Αναφέρονται ονοματεπώνυμα, χρονολογίες, τοποθεσίες, δράστες, θύματα, αυτόπτες μάρτυρες, όλα πραγματικά γεγονότα πρόσωπα και πράγματα.

Στο νέο βιβλίο γράφω για τους πρωταγωνιστές του εγκλήματος όπως τους έζησα. Ούτε τους εκθειάζω, ούτε τους κατακεραυνώνω. Δεν είναι η δουλειά μου ούτε να καταδικάζω, ούτε να αθωώνω. Η δουλειά μου είναι να αναφέρω πραγματικά γεγονότα χωρίς υπερβολές και υποθετικά σενάρια εντυπωσιασμού κι όπου μπορώ να περνώ θετικά μηνύματα για το κοινωνικό σύνολο.



7.   Εκτός όλων των άλλων, παρόλη την έντονη δραστηριότητά σου, έγινες και πατέρας και έκανες παιδιά που είναι και συνάδελφοι εδώ και χρόνια. Περνούσες αρκετές ώρες μαζί τους όταν ήταν μικρά. Τώρα που έχουν  και αυτά τη δουλειά τους, έχεις χρόνο να τα βλέπεις?
Ευτύχησα στη ζωή μου να έχω μια σπουδαία σύζυγο, την Τζένη, η οποία, δυστυχώς δεν ζει πια. Φέραμε στον κόσμο δύο παιδιά, την Ανθούλα και το Γιώργο. Ήθελα και τα δύο παιδιά μου να έλθουν στη δημοσιογραφία. Αυτό επιθυμούσα. Η κόρη μου δεν μου έκανε τη χάρη. Μου έλεγε χαρακτηριστικά: <Βρε μπαμπά, με όλο το σεβασμό, είσαι παράδειγμα προς αποφυγήν! Να γίνω δημοσιογράφος και να τρέχω σαν κι εσένα από το πρωί ως το βράδυ κι από την μια άκρη της Ελλάδας στην άλλη για να καλύψω γεγονότα; Θέλω να κάνω οικογένεια και να βλέπω τον άντρα μου και τα παιδιά μου…> Τελικά δεν θέλησε δημοσιογραφία και κάνει δικηγορία. Ο γιος μου έγινε δημοσιογράφος κι εργάζεται στο ΣΤΑΡ. Αυτά τα παιδιά μου δεν τα είδα πώς μεγάλωσαν! Αυτό μου επεσήμανε  η μακαρίτισσα η Τζένη ότι δεν χαιρόμουνα ωραίες στιγμές των παιδιών μου και της οικογένειάς μου. Χαίρομαι όμως τώρα τα εγγονάκια μου, δύο εγγονούλες από την κόρη και μια εγγονούλα κι έναν εγγονό από το γιο. Με αξίωσε ο Θεός να βλέπω και να χαίρομαι τώρα  αυτά τα αγγελούδια και να τα βλέπω να μεγαλώνουν σωστά και μέσα σε ζεστό οικογενειακό περιβάλλον.



8.   Αν άρχιζες τώρα τη σταυροδρομία  σου που θα ήθελες να γράφεις?

Όλα τα Μέσα Ενημέρωσης μου αρέσουν και θα ήθελα να τα υπηρετώ. Εφημερίδα, ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαδίκτυο. Παλαιότερα ευχάριστο έβλεπα το ραδιόφωνο, λόγω της αμεσότητας που έχει να δώσεις την είδηση ή να περιγράψεις το όποιο γεγονός.  Τώρα τα πράγματα αλλάζουν και απαιτείται προσαρμογή στα νέα δεδομένα.



9.   Πως βλέπεις τα blog, τις online εφημερίδες σε εμπνέουν. Θα ήθελες να συνεργαστείς στο Ήφαιστο που απευθύνεται στη διασπορά και σε όλους όσους στη διασπορά έχουν πια διπλά ενδιαφέροντα? (τα ελληνικά και της χώρας που τους φιλοξενεί). ( Παρεμπιπτόντως ο Ήφαιστος διαβάσθηκε από την αρχή του 2017 από 260.000 αναγνώστες). 


Το Blog, το site και γενικά οι ιστοσελίδες, το διαδίκτυο που λέμε, είναι η ενημέρωση του μέλλοντος. Είναι η νέα τεχνολογία που θα αντικαταστήσει μετά από κάποια χρόνια την εφημερίδα, το περιοδικό ως χαρτί. Αναμφισβήτητα πρόκειται για επανάσταση στα ΜΜΕ και σιγά – σιγά, όλοι θα ενημερωνόμαστε από τα νέα Μέσα.

Ασφαλώς και είμαι υπέρ των νέων Μέσων και τα υποστηρίζω με όλες τις δυνάμεις μου.

Διευκρινίζω ότι αναφέρομαι στις ενημερωτικές ιστοσελίδες. Πιστεύω ότι παρά τις ελλείψεις που παρατηρούνται στη δομή τους, ενημερώνουν έγκαιρα τον επισκέπτη τους.

Για να τον ενημερώνουν όμως και έγκυρα, πιστεύω ότι θα πρέπει να αποκτήσουν ταυτότητα. Δηλαδή να αναγράφουν ποιος είναι ο διαχειριστής, ο ιδιοκτήτης που λέμε. Ποιος είναι ο διευθυντής του Μέσου. Ποίοι είναι οι δημοσιογράφοι, οι συνεργάτες του γενικότερα. Και κάθε μεγάλο  ρεπορτάζ ή ένα μεγάλο θέμα, θα πρέπει να φέρει και την υπογραφή του συντάκτη.

Αυτές κι ορισμένες άλλες θεωρώ ελλείψεις. Όμως η ταυτότητα, πάντα κατά την άποψή μου,  προσδίδει και κύρος και η υπογραφή φανερώνει εγκυρότητα κατά κανόνα.


Θέλω, τελειώνοντας, να πω δυο λόγια και για τον <ΗΦΑΙΣΤΟ ΒΙΕΝΝΗΣ>. Ευτυχώς που υπάρχει ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΒΙΕΝΝΗΣ κι άλλες ιστοσελίδες του διαδικτύου και ενημερώνουν σωστά κι αντικειμενικά τους ανά την υφήλιο συμπατριώτες μας. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους σας.

Μακάρι να συνεχίσετε την ενημέρωση με τον ίδιο ζήλο, για το καλό του Ελληνισμού, του πολιτισμού και της ιστορίας μας.

Καλή δύναμη και καλά ρεπορτάζ.     


Σε ευχαριστώ πολύ  Πάνο μου.


Τη συνέντευξη με τον Πάνο Σόμπολο για το Ήφαιστο Βιέννης πήρε η Ρέα Σουρμελή την οποία και ευχαριστούμε πολύ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου