Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

IMAGINISTES …. Μπραχάμι και  Θερινό Σινεμά










Χρήστου Πιπίνη


Οι imaginistes είναι μια ομάδα παρέμβασης που λειτουργεί έχοντας σαν βάση μια συνοικία των Αθηνών, τον Αγιο Δημήτριο (Μπραχάμι). Παρεμβαίνει σε τοπικά αλλά και γενικότερα ζητήματα προτάσσοντας τον πολιτισμό ως ΄κυριότερο άξονα των δράσεων τους. Οι δράσεις τους διακρίνονται για την αιρετική  και κατά κάποιο τρόπο φαντασιακή δομή τους εξ ου και ο τίτλος imaginistes. Εδώ και τρία χρόνια παλεύουν για τη δημιουργία ενός θερινού κινηματογράφου, μιας παράδοσης που κυριάρχησε για πάρα πολλά χρόνια στην Ελλάδα. Στο Μπραχάμι η παράδοση αυτή γνώρισε ημέρες δόξας όταν πάνω από 10 θερινοί κινηματογράφοι τις δεκαετίες 50,60,70 έδιναν απόλαυση στους πολίτες της γειτονιάς. Σήμερα και ενώ οι περισσότεροι Δήμοι των Αθηνών, αντιλαμβανόμενοι την ανάγκη, διαθέτουν η διαχειρίζονται τέτοιους πολιτιστικούς χώρους, ο Δήμος Αγ Δημητρίου κωφεύει και αρνείται πεισματικά ν' ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα. Οι imaginistes ζητάνε τη βοήθεια κάθε ευαισθητοποιημένου πολίτη που είτε μέσω μηνύματος με τ' όνομά του  είτε μέσω σχολίων στο σάιϊτ https://imaginistes.wordpress.com/ και στη στήλη επι καταθέτει την υποστήριξή του.







Το Μπραχάμι δεν είχε ποτέ πλατεία , δεν είχε ποτέ πεζοδρόμια, δεν είχε άλσος,

Δεν είχε χώρους άθλησης για τους πολίτες , δεν είχε χώρους αναψυχής…Για βραδινή βόλτα ας πούμε, για παγωτό , πηγαίναμε στη πλατεία Ν. Σμύρνης.

Το Μπραχάμι δεν είχε αυτές τις μικρές  ανέσεις της καθημερινότητας. 

Είχε όμως ένα άλλο πλεονέκτημα , ένα σπουδαίο πλούτο. Είχε  σινεμάδες…

Είχε σινεμάδες θερινούς , σινεμάδες χειμερινούς , σινεμάδες μικτούς …

Για όλες τις εποχές για όλα τα γούστα..

Εκτός του κέντρου της Αθήνας, το Μπραχάμι ήταν η περιοχή με τους περισσότερους σινεμάδες.

Να σας τους αναφέρουμε : ΑΣΤΗΡ χειμερινό , ΑΣΤΗΡ θερινό,ΑΤΤΙΚΟΝ χειμερινό, ΑΤΤΙΚΟΝ θερινό, ΛΟΥΛΑ χειμερινό, ΛΟΥΛΑθερινό,ΑΡΙΩΝ,ΗΡΑ,ΔΡΟΣΙΑ,

ΑΡΓΩ , και στα σύνορα με τους όμορους δήμους η ΘΑΛΕΙΑ , ΑΤΛΑΝΤΙΣ, ΟΛΥΜΠΙΑ, ΑΚΡΟΝ , ΝΟΡΜΑ, ΕΡΜΗΣ , ΔΑΦΝΗ , ΓΑΡΔΕΝΙΑ , ΟΡΦΕΥΣ

ΣΙΝΕ ΕΠΤΑ, ΡΙΡΙΚΑ και  τόσοι άλλοι ..



Για το μόνο πράγμα που δεν χρειαζόταν να   μετακομίζουμε τα βράδια ήταν οι ταβέρνες και ο κινηματογράφος. Πάντα είχαμε την απορία , πώς, μια πόλη με βασικές ελλείψεις στο χώρο του πολιτισμού-και όχι μόνο-είχε το σπάνιο προνόμιο να διαθέτει τόσους σινεμάδες. Υπήρχαν βραδιές που δεν βρίσκαμε θέση να καθήσουμε. Τρέχαμε από τον ένα στον άλλο , ανεξάρτητα από το έργο. Καταλήγαμε σ΄αυτόν που βρίσκαμε θέση.

Μπορεί να ήταν η Μάρθα Βούρτση  , η Ναργκίς στο ΑΤΤΙΚΟΝ , Ο Μάρλον Μπράντο , η Αβα Γκάρτνερ στον ΑΣΤΕΡΑ, ο Τόνυ Κέρτις , η Μέρλιν Μονρόε στη ΛΟΥΛΑ, και πάει λέγοντας.

Κινηματογραφικοί χώροι που,  ως δια μαγείας μετατρέπονταν ενίοτε σε αναψυκτήρια με ορχήστρες και λαικούς τραγουδιστές υψηλού επιπέδου με βαριετέ και καλλιστεία , ή σε χώρους αγώνων ελευθέρας πάλης (ΚΑΤΣ),  λίγο πριν χειμωνιάσει για τα καλά .



Και κανείς μας βέβαια από τους μεγαλύτερους ,  δε μπορεί να ξεχάσει τα Κυριακάτικα πρωϊνά του ΑΣΤΕΡΑ με τις προβολές, τις συναυλίες μουσικών συγκροτημάτων, τους διαγωνισμούς χορού.

Χώροι  που σε πολλές περιπτώσεις σφράγισαν και ονοματοδότησαν τις περιοχές γύρω τους . Οι παλαιότεροι θα θυμούνται ίσως , τη στάση Αναπήρων που έγινε ΑΣΤΕΡΑΣ, το Νέο Τέρμα που έγινε ΛΟΥΛΑ, τη περιοχή Παπάγου που έγινε ΑΡΙΩΝ τη στάση ΝΑΝΑ και ούτω καθ΄εξής, έτσι όπως γινόταν δηλαδή παλαιότερα , με τις εκκλησίες…περιοχή  Παναγίτσα , Αγιος Βασίλης ,Αγιος Κωνσταντίνος , Αγιά Σωτήρα , Αγιος Δημήτριος(μεγάλη η χάρη του σήμερα) κ.λ.π..Την ίδια βαρύτητα είχε το σινεμά τότε στη περιοχή  , για να μη πούμε κιόλας την ίδια ιερότητα..



Εδώ και δεκαετίες όμως, το μαγαζί έκλεισε. Ο Καράμπαμπας , ο Γκιώνης, ο Δεδεγκίκας δεν άντεξαν. Δεν άντεξαν οι άνθρωποι στην επέλαση της τηλεόρασης, του SUPER MARKET, του σκυλάδικου , της αντιπαροχής.  Το κλείσαν οι άνθρωποι.

Ετσι όπως έγινε με εκατοντάδες χειμερινά , θερινά σε όλη την Ελλάδα.Το κλείσαν.


Σ΄όλη την Ελλάδα όμως, υπήρξαν παρ΄όλα αυτά,  μερικές φωτεινές πρωτοβουλίες, που,  σε πείσμα της ισοπέδωσης, κατάφεραν να κρατήσουν η να δημιουργήσουν νέους κινηματογραφικούς  χώρους με εξαιρετικά αποτελέσματα. Οι γειτονικοί δήμοι είναι παράδειγμα προς μίμηση..Η Ν. ΣΜΥΡΝΗ , Η ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ , Η ΔΑΦΝΗ, Η ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ διαθέτουν τουλάχιστον από ένα θερινό σινεμά .


Μέρος μιας τέτοιας πρωτοβουλίας είμαστε. Ξέρουμε ότι εμείς οι λίγοι εδώ και άλλοι πολλοί που,  δήλωσαν την διάθεσή  και την επιθυμία τους , να υλοποιηθεί το αίτημα για τη δημιουργία θερινού σινεμά στο Μπραχάμι , δε θα σταματήσουμε εδώ. 

Εχουμε ισχυρή πεποίθηση ότι το αίτημα είναι παλαϊκό και υλοποιήσιμο. Αν κάποιος πριν μερικά χρόνια έκανε ένα ερώτημα στη πόλη , π.χ. –Θέλετε να γκρεμίσουμε την εκκλησία του Αγ. Δημητρίου και να φτιάξουμε μια καινούργια μεγαλύτερη;; Ε , είναι σίγουρο ότι κάποιοι έστω,  θα διαφωνούσαν. Αν κάποιος ρωτούσε τώρα , -θέλετε να λειτουργήσει Δημοτικός κινηματογράφος στο Μπραχάμι ; Ε, Αμφιβάλουμε αν θα υπήρχε έστω και μία αρνητική απάντηση. Αυτό και μόνο, δείχνει την αναγκαιότητα και τη παλαϊκότητα του αιτήματος..  

Πιστεύουμε ότι η Δημοτική Αρχή και όλες ανεξαιρέτως οι παρατάξεις , έχουν την ίδια διάθεση και επιθυμία για το άνοιγμα Δημοτικού σινεμά στη πόλη μας. Γιατί δε μπορεί παρά, να είναι Δημοτικός ο κινηματογράφος. 


Είναι σίγουρο ότι η Δήμαρχος και όλο το Δημοτικό συμβούλιο θα βρει συμπαραστάτες και εθελοντές όχι μόνο όσους είμαστε εδώ , αλλά και όσους προσυπέγραψαν γι αυτή την αναγκαιότητα , χωρίς ιδιοτέλεια και χωρίς υστεροβουλία.

Κλείνοντας πάντως τη μικρή μας παρέμβαση, πρέπει  να ξέρετε ότι οι μεγαλύτεροι από τους παρόντες αλλά και τους απόντες , το μόνο που θέλουν είναι , να ξαναδούν να λάμπουν στη πόλη μας , με μια άλλη μορφή πλέον, τα χρυσά αστεράκια στη βελούδινη κουρτίνα του ΑΣΤΕΡΑ , να φωτίσει το πρόσωπό τους στο μπλέ φως από νέον της οθόνης , να κάνουν το πρόγραμμα της ταινίας σαϊτα στον ουρανό και να ταξιδέψουν μαζί της στη χαμένη αθωότητά τους….

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου