Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ένα πρώτο σχόλιο για τις γαλλικές εκλογές








Ευάγγελου Βανιζέλου



Η Γαλλία άντεξε στη διπλή πίεση του εθνικολαϊκισμού (Λεπέν και Μελανσόν) χάρη στις θεσμικές ιδιομορφίες του ημιπροεδρικού συστήματος που αναδεικνύουν τη σημασία της προσωπικότητας των υποψηφίων.

Άντεξε γιατί οι κρίσεις που διαπέρασαν τους δυο μεγάλους παραδοσιακούς χώρους (συντηρητικό και σοσιαλιστικό) για λόγους που αφορούσαν πρωτίστως τα πρόσωπα των υποψηφίων τους (απαξίωση και επιμονή Φιγιόν / ανεπάρκεια και αριστερισμός  Αμόν), είχαν τη δυνατότητα να βρουν διέξοδο στην επιλογή Μακρόν.

Η αποκαλυπτική άρνηση Μελανσόν να στηρίξει Μακρόν στον δεύτερο γύρο, καθιστά τα μέτωπα απολύτως ευκρινή και μειώνει ακόμη περισσότερο τη σημασία του κλασικού άξονα αριστερά - δεξιά.

Η περίπτωση Μακρόν παύει να είναι έτσι μια συγκυριακή αναβίωση του παραδοσιακού γαλλικού κέντρου σε συνδυασμό με τη δυναμική της «αθωότητας» ενός νέου, σχετικά άφθαρτου υποψηφίου. Αναδεικνύει το δικό της θετικό πρόσημο: δημοκρατικό, μεταρρυθμιστικό, φιλοευρωπαϊκό. Είναι ο νικητής. Του ευχόμαστε να ασκήσει την εξουσία του με αίσθηση ιστορικής ευθύνης για τη Γαλλία και την Ευρώπη.

Ο δεύτερος γύρος δεν έχει όμως διεξαχθεί, παρά τη μεγάλη δημοσκοπική ασφάλεια που προσφέρει η καταγραφή δυνάμεων του πρώτου γύρου. Το υψηλό επίπεδο συμμετοχής πρέπει να επαναληφθεί στις 7 Μαΐου.

Ακολουθούν σε λίγες εβδομάδες οι βουλευτικές εκλογές που θα ολοκληρώσουν την εικόνα. Ο ρόλος των κομμάτων του κλασικού φάσματος (αριστερά - δεξιά) λογικά θα είναι αυξημένος χωρίς όμως να μπορεί να ανακόψει τη δυναμική μιας τέτοιας προεδρικής εκλογής.

Και μετά αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα για τη γαλλική κοινωνία που πρέπει να αποφασίσει τι ρόλο θέλει για τον εαυτό της και τη Γαλλία στην Ευρώπη και τον κόσμο.


1 σχόλιο:

  1. Η Γαλλική κοινωνία τα τελευταία 20 χρόνια παραγνώρισε τους πολιτικούς και το άδικο Ευρωπαϊκό σύστημα. Η σημερινή τηλεπικοινωνία του κόσμου ζητά πιό ισότιμες συναλλαγές. Ο κ. Ε. βανιζέλου δεν γράφει από ουδέτερη θέσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή