Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Το Σχόλιο της Ουρανίας.




Αν κάποιος θέλει να ξέρει τα νέα της ημέρας σε μια χώρα που την λένε Ελλάδα απλά έχει να κάνει μόνο ένα πράγμα. Να μπει και να διαβάσει τον τοίχο της Ουρανίας.  Εκεί θα βρει το σχόλιο της που περικλείει σε λίγες γραμμές τα πάντα.


Από σήμερα ο Ήφαιστος εγκαινιάζει μια νέα στήλη « Το Σχόλιο της Ουρανίας». Θέλουμε να την ευχαριστήσουμε που δέχτηκε να μοιραστεί μαζί μας τις σκέψεις μας έτσι ώστε και η Ομογένεια να γνωρίζει τι έγινε στην Πατρίδα κάθε μέρα.    
 

1ο Σχόλιο


Tζανακόπουλος: Στόχος της κυβέρνησης είναι έως το Eurogroup της 20ής Μαρτίου να έχουν ολοκληρωθεί οι συζητήσεις για το Staff Level Agreement και να έχουν γεφυρωθεί οι όποιες διαφορές απομένουν σε σχέση με την αλλαγή του δημοσιονομικού μείγματος ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΜΕΤΑ ΤΟ 2019. 

Ότι συζητούν πλέον επί του 4ου μνημονίου-προγράμματος, για μετά το ’19, μόνο στραβό-κουφος δεν το καταλαβαίνει, το λένε ανοικτά οι άνθρωποι. 


Άρα : 
 

-ή συμφωνήθηκε μία τεραστία υπέρβασις 1,5 χρόνου - που παραπέμπει σε science fiction, κάτι σε ταξίδι μέσα στο χρόνο -και ενός προγράμματος του, του εν εξελίξει 3ου 
 

-ή ισχύει η πρόσφατη δήλωση Σόιμπλε πως όσα λέει η ελληνική κυβέρνηση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και εξ αυτού είναι σχετικής,αν όχι μηδενικής,αξίας.




 2ο Σχόλιο



Θα το τολμήσω. Να επιχειρήσω να ερμηνεύσω γιατί ο Τσίπρας έβαλε χέρι  στους ευρωπαίους σοσιαλδημοκράτες λέγοντας πως δε φταίει μόνο ο Σόιμπλε για την ακολουθούμενη ευρωπαϊκή πολιτική  κι αυτοί έχουν μερίδιο ευθύνης.

Μου φαίνεται πως βασικά, σχεδόν αποκλειστικά, έβαλε χέρι στον Σουλτς. Αδιάρρηκτοι οι δεσμοί με Μέρκελ που ζορίζεται ενόψει των εκλογών και καθώς οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται, να η πάσα Τσίπρα .
 

Κατά τα λοιπά έχουμε και λέμε: 


Το γαλλικό σοσιαλιστικό κόμμα έχει εκλέξει για υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές, τον «αριστερό» Αμόν που τα βρίσκει με τον «αριστερότερο» και κομματικά ομόσταβλο του Τσίπρα, Μελανσόν.

Δηλαδή, τσιφ για αντιπολίτευση. 
 

Ο πιθανός νέος Πρόεδρος της γαλλικής Δημοκρατίας, Μακρόν, δεν είναι ο επίσημος υποψήφιος των σοσιαλιστών, κατεβαίνει ως ανεξάρτητος και μάλιστα ως κεντρώος ,άλλο αν αναμένεται να τον ψηφίσουν και οι σοσιαλιστές στο β΄ γύρο για να αποκλείσουν την Λεπέν.

Στην Ιταλία, πρόσφατη η διάσπαση του Δημοκρατικού Κόμματος, με τους «αριστερούς» συνταξιούχους ,βλέπε ντ΄Αλέμα, Μπερσάνι, να καταγγέλλουν τον Ρέντσι για δεξιά πολιτική. 

Και να μην λησμονούμε τον «αριστερό» Κόρμπιν στους βρετανούς εργατικούς ,τόσο σοκαρισμένοι οι μετριοπαθείς που η εκλογή του ανάστησε έως και τον αποσυρμένο Μπλερ. 

Βάζω σε ρίσκο το ταπεινό μου μηνιάτικο, αν όλα αυτά δε σημαίνουν εκλογές και Τσίπρα στην αντιπολίτευση ως «αριστερό.»



Είναι κάποιες μέρες που σκάνε διάφορα περιστατικά –βλέπε ασφαλιστικό, διορισμοί από το παράθυρο φίλων και συντρόφων με θηριώδεις απολαβές και εφάπαξ που προκαλούν το 

κοινό, ταλαιπωρημένο, αίσθημα, διάχυτη ανομία - που δείχνουν καθαρά πιά πως το μαγαζί έχει βγει εκτός ελέγχου.  



Και για να μην δημιουργούνται παρεξηγήσεις, δεν ξύπνησαν τα «αριστερά» αντανακλαστικά του ασπόνδυλου ιδεολογικά Τσίπρα ,απλώς δε βγαίνει πια η ελικοειδής πρωθυπουργία του και δεν προτίθεται να πέσει από την αριστερή εσωκομματική αντιπολίτευση.



Υ.Γ. Πάντως η Μέρκελ δε μπορεί να έχει παράπονο, μπεσαλής «ο μικρός».Βέβαια μπέσα μπορεί και να έχει –όταν συνομολογεί μυστικά και απόρρητα – πάτο δε φαίνεται να έχει . Αλλά φαντάζομαι αυτό δεν αφορά τη γερμανίδα καγκελάριο, ιδίως δε τον Σόιμπλε, τους αρκεί που αποδεικνύεται χρήσιμος.

Οσο για την ηγεσία των ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών, τόσο καιρό όταν τον φιλοξενούσαν ως παρατηρητή, εμ νόμιζαν πως ήξεραν, εμ δεν ρώταγαν.
O.K.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου