Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Η ολιστική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ





Της Αφροδίτης Αλ Σάλεχ


Οι λέξεις είναι εργαλείο επικοινωνίας. Οι λέξεις όμως εκφράζουν έννοιες, και ως έννοιες αυτονομούνται, εκδικούνται και αποκαλύπτουν αυτόν που τις φέρει και τις εκφέρει κυρίως όταν αυτός δεν γνωρίζει τι ακριβώς λέει, όταν προβαίνει σε μια γλωσσική εκζήτηση έτσι για να πει κάτι. Κι αυτό συμβαίνει συχνά πυκνά στον κ. Τσίπρα, ενδεχομένως γιατί καθόλου δεν ενδιαφέρεται να γνωρίζει. ‘Η ίσως γιατί καθόλου δεν έδωσε σημασία στο δεύτερο μισό της ρήσης του Βίτγκενστάιν "Μην φοβάσαι να λες ανοησίες, αλλά θα πρέπει να δίνεις σημασία στις ανοησίες που λες"

Την τιμητική της αυτές της μέρες είχε η λέξη "ολιστικός". Συγκεκριμένα, ο κ. Τσίπρας στις κοινές δηλώσεις του με τον Γάλλο ομόλογό του είπε "είμαστε περισσότερο από ποτέ κοντά σε μια ολιστική συμφωνία, που θα σηματοδοτήσει το τέλος μιας πολυετούς κρίσης για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη γενικότερα". "Ολιστική συμφωνία"; Τι είναι η "ολιστική συμφωνία"; Αναρωτιέμαι πως μπορεί να μεταφράστηκε αυτή η έννοια στα γαλλικά. Διότι "ολιστική συμφωνία" δεν είναι η συνολική συμφωνία. Δεν είναι μια συμφωνία - πακέτο, γα να χρησιμοποιήσω μια λέξη του συρμού, για όλα τα επιμέρους ζητήματα επί της οικονομίας.

Η έννοια "ολιστικό" χρησιμοποιείται για παράδειγμα στις εναλλακτικές μορφές ιατρικής. Είναι η ολιστική ιατρική, στην οποία εντάσσεται η ομοιοπαθητική. Τι σχέση όμως μπορεί να έχει αυτή η έννοια με μια συμφωνία για τη χώρα; Με ένα εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση και μια πρόταση για την διακυβέρνηση του τόπου; Καμία. Ήταν ένα ακόμα lapsus του κ Τσίπρα, αποκαλυπτικό lapsus, όπως το άλλο με την περιστροφή των 360 μοιρών που είχε πει στη Βουλή. Διότι η έννοια "ολιστικό" στις πολιτικές επιστήμες είναι η αντίληψη αυτή, ο τρόπος σκέψης, που σε οδηγεί στον ολοκληρωτισμό.

Όταν θεωρείς ότι κατέχεις και εκφράζεις τη μοναδική αλήθεια, όταν θεωρείς ότι οι δημοκρατικές εγγυήσεις, οι θεσμοί, ο πολιτικός πλουραλισμός, η πολυφωνία, ο κοινοβουλευτισμός, ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί και βασίζεται εν τέλει ένα δημοκρατικό πολίτευμα είναι εμπόδια που πρέπει να υπερβείς για την πραγμάτωση της μοναδικής αλήθειας σου, τότε εκφράζεις μια ολιστική αντίληψη που εκ των πραγμάτων οδηγεί στον ολοκληρωτισμό.

Όταν πιστεύεις ότι κατέχεις μια ολιστική αντίληψη για την Ιστορία, την μαρξιστική, ή καλύτερα για να είμαστε πιο επικεντρωμένοι στα δικά μας, την εμφυλιοπολεμική αντίληψη για την Ιστορία κατά την οποία εσύ είσαι ο άδικα ηττημένος που πρέπει να πάρει την εκδίκησή του πιάνοντας το νήμα από τη Βάρκιζα, τότε οδηγείς τα πράγματα στον ολοκληρωτισμό.

Όταν πιστεύεις ότι είσαι τα πάντα, και η αντιπολίτευση και η κυβέρνηση, και ο μνημονιακός και ο αντιμνημονιακός, και ο φιλοευρωπαϊστής και ο αντιευρωπαϊστής, και το εκφράζεις αυτό με πράξεις σε ένα ατέρμονο παιχνίδι καταστροφής με μοναδικό σκοπό τη διατήρηση της εξουσίας, τότε έχεις μια ολιστική αντίληψη των πραγμάτων, μια ολοκληρωτική αντίληψη.

Όταν για κάθε ζήτημα πιστεύεις ότι κατέχεις το μοναδικό εργαλείο απλουστευτικής ανάλυσης, εν προκειμένω έννοιες όπως "διαπλοκή", "ταξικότητα", "εσωτερικοί εχθροί" κτλ, τότε απλώς οδηγείσαι στον αυταρχισμό.

Και αυτό ακριβώς πράττει ο κ. Τσίπρας. Εξάλλου θεμέλιο του εθνικολαϊκισμού είναι η ολιστική αντίληψη.

Ο τρόπος διακυβέρνησης του κ. Τσίπρα είναι πράγματι ολιστικός και αν μπορούσε θα ήταν κατά κυριολεξία ολοκληρωτικός. Απλά δεν τα έχει καταφέρει ακόμα. Όμως είναι πολύ κοντά. Διότι όντως, όπως είπε δίχως να καταλαβαίνει τι λέει, "είναι πολύ κοντά σε μια ολιστική συμφωνία". Στην πραγματικότητα απέχει μόλις 90 μοίρες, για να χρησιμοποιήσω την θεωρία της "μιάμιση στροφής" και το lapsus των 360 μοιρών. Όπου κ. Τσίπρας έχει διανύσει τις 180 μοίρες περιστροφής από τον Γενάρη του 2015 έως το καλοκαίρι του 2015 με την υπερψήφιση του αδιέξοδου τρίτου μνημονίου γενόμενος το αντίθετο του εαυτού του. Στη συνέχεια έχει διανύσει άλλες 90 μοίρες καλλιεργώντας τον αντιευρωπαϊσμό και διαμορφώνοντας το νέο υποκείμενο, τον πολίτη αυτόν που λέει "τα δοκιμάσαμε όλα, δεν υπάρχει λύση, ας πάμε φύγουμε από ευρώ και Ευρώπη, πόσο χειρότερα μπορεί να γίνουν τα πράγματα", τον πολίτη του Κούγκι, τον πολίτη με τον αυτοκτονικό ιδεασμό. Και τώρα ροκανίζει το χρόνο με το όπλο παρά πόδα αναμένοντας τις υπόλοιπές 90 μοίρες που θα τις διανύσει με εντολή λαού ώστε να επιστρέψει τον πρότερο καλό εαυτό του καταφέροντας την ολιστική συμφωνία.

Ποια θα είναι αυτή η ολιστική συμφωνία; Θα είναι η συμφωνία αυτή της απόλυτης καταστροφής με εντολή λαού. Θα είναι η οικονομική καταστροφή, η θεσμική εκτροπή, η εθνική ταπείνωση. Τα λέει ο κ. Τσίπρας ή έστω το υποσυνείδητό του. Εμείς νομίζουμε άλλα.

Και όπως λέει ο Βίτγκενστάιν "μπορεί κανείς να φυλακιστεί σ’ ένα δωμάτιο με ξεκλείδωτη πόρτα, αν τυχόν η πόρτα ανοίγει προς τα μέσα και δεν του περάσει απ’ το μυαλό να τραβήξει αντί να σπρώξει". Και αυτό αφορά εμάς. Τους πολίτες και τους πολιτικούς που δεν έχουν και δεν θέλουν να έχουν συνέργειες με ολιστικές αντιλήψεις.  

πηγή capital.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου