Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Μπλε και ροζ στερεότυπα








Άρθρο της Ξένιας Τούρκη


Τα κορίτσια θεωρούν τους εαυτούς τους από τη φύση τους λιγότερο ταλαντούχους σε σχέση με τα αγόρια. Αμερικανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα αποκαρδιωτικά αυτά αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι το πρόβλημα κινδυνεύει να γιγαντωθεί επηρεάζοντας τις μελλοντικές τους καριέρες. Σύμφωνα με τους επιστήμονες από τα πανεπιστήμια Πρίνστον, Νέας Υόρκης και Ιλινόι, τα στερεότυπα γύρω από το φύλο αρχίζουν να εμφανίζονται στα έξι με εφτά μας χρόνια.

Ο Άρης είναι ένα αγόρι οκτώ χρονών. Ευαίσθητος, κλειστός χαρακτήρας, του αρέσουν τα παζλ, τα συναρμολογούμενα και τα lego. Δεν έχει πολλούς φίλους, δεν του αρέσει η φασαρία, δεν είναι αθλητικός τύπος. Η 10χρονη αδερφή του είναι εντελώς διαφορετική. Εξωστρεφής, δυναμική, η Ελίνα είναι η ψυχή της παρέας. Δεν θα αφήσει δέντρο πάνω στο οποίο να μη σκαρφαλώσει και άθλημα που να μην το δοκιμάσει. Στα τελευταία τους γενέθλια ο Άρης πήρε για δώρο ένα τηλεκατευθυνόμενο αυτοκίνητο, μια μπάλα ποδοσφαίρου και ένα σετ με δεινόσαυρους. Η Ελίνα, από την άλλη, πήρε ένα σετ περιποίησης μανικιούρ, τη σειρά βιβλίων «Ανύπαρκτες» και ένα κουτί με χάντρες για να φτιάχνει βραχιόλια και μενταγιόν.

Τα στερεότυπα των φύλων, βλέπετε, καλά κρατούν. Υποτίθεται ότι είμαστε η γενιά που έχουμε απαλλαγεί από τα βαρίδια του παρελθόντος, που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, αγόρια και κορίτσια, με τον ίδιο τρόπο, μακριά από προκαταλήψεις για το φύλο τους. Φαίνεται όμως ότι δεν τα καταφέρνουμε και τόσο καλά. Το ροζ εξακολουθεί να είναι κοριτσίστικο χρώμα και το μπλε αγορίστικο. Τα κορίτσια συνεχίζουν να ακούνε τι όμορφα που είναι και τα αγόρια πόσο έξυπνα και δυνατά.  

Γίνεται λόγος για αγορίστικα και για κοριτσίστικα παιχνίδια. Κατευθύνουμε τα παιδιά σε επαγγέλματα που μπορεί να κάνει ένας άντρας και σε άλλα, που είναι για τις γυναίκες. Αφήνουμε να εκδηλωθούν συμπεριφορές που είναι επιτρεπτές για τους μεν, αλλά όχι και για τους δε. Τα αγόρια δεν πρέπει να κλαίνε, τα κορίτσια πρέπει να είναι περιποιητικά και γλυκά.

Με λίγα λόγια, τα παραδοσιακά πρότυπα των ρόλων είναι πολύ δύσκολο να εξαφανιστούν. Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Science» έδειξε πως τα μικρά παιδιά σταδιακά αποκτούν την άποψη πως η ευφυία είναι πιθανότερα αντρικό παρά γυναικείο χαρακτηριστικό. Από νωρίς «μαθαίνουν» ότι τα αγόρια είναι πιο δυνατά, πιο έξυπνα, πιο ταλαντούχα. Κάτι που δεν είναι δύσκολο να γίνει, αφού μια ματιά στον κόσμο των μεγάλων αρκεί για να επιβεβαιωθούν όλα αυτά τα στερεότυπα. Ένα παιδί βλέπει αυτούς που λαμβάνουν αποφάσεις να είναι συνήθως άντρες. Βλέπει τη μητέρα του να δουλεύει εξίσου σκληρά, αν όχι και περισσότερο από τον πατέρα του, αλλά να αμείβεται λιγότερο. Βλέπει τους άντρες να έχουν περισσότερες ευκαιρίες, να κινούν τα νήματα.

Tα στερεότυπα που αφορούν στις διαφορές των δύο φύλων έχουν αρνητική επίδραση στα παιδιά, τουλάχιστον για τα κορίτσια. Γιατί αν πιστέψουν πως για μια ζωή θα είναι το δεύτερο βιολί, δύσκολα θα διεκδικήσουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ορχήστρα. Στα πέντε ή στα έξι χρόνια κανένας δεν σκέφτεται την καριέρα του, η μόνη του έγνοια είναι το παιχνίδι. Σύντομα όμως θα πρέπει να πάρει αποφάσεις που θα είναι καθοριστικές για το μέλλον του, όπως για παράδειγμα τα μαθήματα που θα διαλέξει στο σχολείο, οι εξωσχολικές δραστηριότητες με τις οποίες θα ασχοληθεί, οι ξένες γλώσσες που θα επιλέξει να μάθει. Έτσι, ακόμη και αν οι διαφορές αρχικά είναι μικρές, μεγαλώνοντας θα εξελιχθούν σε πολύ μεγαλύτερες.

Αν ένα παιδί δεν πιστεύει στον εαυτό του και αν θεωρεί πως δεν μπορεί να κάνει κάτι, το πιο πιθανό είναι πως ούτε καν θα προσπαθήσει. Πόσα άραγε κορίτσια δεν έγιναν ποτέ καλοί μαθηματικοί επειδή κάποιος τους είπε πως οι αριθμοί είναι για τα αγόρια; Και πόσα άραγε δεν ακολούθησαν ποτέ το όνειρό τους, επειδή δεν πίστεψαν πως είχαν τις δυνάμεις να το κάνουν πραγματικότητα;


πηγή philenews.com


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου