Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Ωραίος ο φιόγκος







Άρθρο της Στάλω Παπαναστασίου


Ως εξαιρετική φαντάζει η ιδέα για τη δεκαπενθήμερη άδεια πατρότητας που προωθείται αυτή τη στιγμή από το Υπουργείο  Εργασίας, μετά από εισήγηση όπως μαθαίνουμε της Συμμαχίας Πολιτών. Μαζί με την επέκταση της άδειας μητρότητας, που επίσης κατά καιρούς αναφέρεται, αλλά και το πακέτο του νεογέννητου, στο οποίο θα προσφέρονται όλα τα απαραίτητα για το βρέφος, σε όσους το έχουν ανάγκη, φτιάχνεται ένα υπέροχο περιτύλιγμα, με έναν υπέροχο φιόγκο. Σε ένα κουτί που παραμένει όμως αδειανό. Διότι, έλα που αυτά τα απίστευτα μωρά, συνεχίζουν να έχουν ανάγκες ακόμη και μετά τις πρώτες δεκαπέντε μέρες της γέννησής τους… Ακόμη και μετά τους τρεις-τέσσερις μήνες, που στην καλύτερη περίπτωση θα γίνουν πέντε, για την άδεια μητρότητας.

Κατ' ακρίβειαν, οι ανάγκες τους για φροντίδα όλο και αυξάνονται, όσο αυξάνεται το ύψος, το βάρος, ή τα δοντάκια τους. Και τότε είναι που αρχίζει το πρόβλημα, για όλους τους νέους γονείς, ή τουλάχιστον για εκείνους που δεν έχουν στη διάθεσή τους, τις γιαγιάδες ή κάποιους πρόθυμους παππούδες για να τα αναλάβουν. Η κρατική υποστήριξη ή υποδομή για βρέφη και νήπια είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Ή υπάρχει ως ένα δείγμα.


Συνεπώς, πραγματικά περιμένουμε κάποια στιγμή να μας πει κάποιος, τι εισηγείται αυτό το ευρωπαϊκό κράτος ότι πρέπει να κάνουν με τα βρέφη τους οι νέοι γονείς. Ποια είναι η υποδομή που έστω προγραμματίζεται να στηθεί, κάποια στιγμή στο μέλλον, σε πενήντα π.χ. χρόνια ώστε οι εργαζόμενοι γονείς να είναι σε θέση να επιστρέψουν στη δουλειά τους.

Σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης, η γονική άδεια (για μητέρες και πατέρες) μπορεί να επεκταθεί μέχρι και τα τρία χρόνια. Μετά από αυτό το χρονικό διάστημα μπορούν να επιστρέψουν στην εργασία τους, στην ίδια ακριβώς θέση που είχαν. Και οι δύο γονείς μπορούν να πάρουν ταυτόχρονα άδεια και, επίσης, μπορούν να χωρίσουν τα τρία αυτά χρόνια και διαφορετικές χρονικές περιόδους. Στην Ιταλία, λόγου χάρη, η υποχρεωτική άδεια μητρότητας διαρκεί 5 μήνες. Επιπλέον, οι υπάλληλοι μπορούν να ζητήσουν έξτρα άδεια, άλλους 6 μήνες λαμβάνοντας ένα μέρος του μισθού τους. Αίτηση για αυτή την προαιρετική άδεια μπορούν να κάνουν και οι πατεράδες, μάλιστα μέχρι το παιδί να γίνει 8 ετών.

Σε κάποιες άλλες χώρες υπάρχουν αρκετοί κρατικοί, ή κοινοτικοί  βρεφονηπιακοί σταθμοί, που προσφέρουν υψηλό επίπεδο υπηρεσιών και φροντίδας. Σε άλλες, ευνοείται η δημιουργία τους στους χώρους εργασίας των γονιών. Εμείς πάλι, στο τίποτα. Στο ίδιο στιλ που αντιμετωπίζουμε οποιοδήποτε θέμα έχει να κάνει με το κοινωνικό σύνολο. Τις συγκοινωνίες λόγου χάρη, ή ακόμη χειρότερα τους ενήλικες με προβλήματα, αναπηρίες ή ανικανότητα. Αφήνοντας τους πολίτες, που πληρώνουν φόρους, που προσφέρουν με την εργασία τους, να λύσουν μόνοι τους το πρόβλημα. Τη στιγμή μάλιστα που όλοι διακηρύττουν δημόσια, ότι τουλάχιστον το ζήτημα της υπογεννητικότητας στην Κύπρο είναι τεράστιο και μας απασχολεί. Ότι πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να το αντιμετωπίσουμε. Κι ότι αυτό ακριβώς σχετίζεται με το όποιο μέλλον έχουμε σε αυτό τον τόπο.

πηγή www.philenews.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου