Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Το Brexit με όρους πόκερ.





 Άρθρο Ξένιας Τούρκη

Αν η Τερέζα Μέι ήξερε τα τραγούδια του Απόστολου Καλδάρα αντί να μιλά για μια ώρα το μεσημέρι της Τρίτης και να δίνει εξηγήσεις για το πώς θα επιτευχθεί η αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, απλά θα μπορούσε να τραγουδήσει το «εγώ φεύγω από τη ζωή σου και καλή τύχη όπου κι αν πας». Κάπως έτσι συνοψίζεται το πώς η Βρετανίδα πρωθυπουργός σκοπεύει να διαχειριστεί το Brexit.
 

Κάποιοι περίμεναν πολύ περισσότερα και κατηγόρησαν τη Βρετανίδα πρωθυπουργό για ασάφειες. Υποσχέθηκε, για παράδειγμα πως θέλει να μια παγκόσμια Βρετανία, μια χώρα που θα είναι πιο ισχυρή, πιο δίκαια, πιο ενωμένη και πιο εξωστρεφής από ποτέ. Tϊποτα το ιδιαίτερο σε αυτό. Ποιος ηγέτης, άλλωστε δεν ονειρεύεται κάτι ανάλογο για τη χώρα του; Παρόλα αυτά δεν αναφέρθηκε καθόλου στο πώς η χώρα θα φτάσει σε αυτό το αξιοζήλευτο σημείο.


Αυτό που ήταν πάντως ξεκάθαρο, ήταν οι απειλές που εκτόξευσε εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Τερέζα Μέι απείλησε πως αν η χώρα της δεν αποκτήσει κάποιας μορφής πρόσβαση στην κοινή αγορά, θα προχωρήσει στη λήψη μέτρων και θα αλλάξει το οικονομικό της μοντέλο, επιβάλλοντας χαμηλή φορολόγηση και χαλαρή εποπτεία, θα μεταβληθεί δηλαδή σε ένα είδος φορολογικού παραδείσου.
 

Το ρίσκο είναι μεγάλο. Η Τερέζα Μέι θυμίζει παίκτη του πόκερ που χρησιμοποιεί την τακτική του «ο νικητής τα παίρνει όλα». Θεωρεί πως αν εκβιάσει θα πετύχει και πως θα καταφέρει και τη Βρετανία να βγάλει από την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και να κρατήσει όλα τα πλεονεκτήματα μιας καλής εμπορικής συμφωνίας. Αυτό που φαίνεται να αγνοεί είναι το εκτός από τον νικητή που τα παίρνει όλα υπάρχει και ο νικημένος που δεν παίρνει τίποτα.
 

Η Γερμανία, όπως και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες χαιρέτισαν το διάγγελμα της Βρετανίδας πρωθυπουργού. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα αφήσουν τη Βρετανία να κάνει του κεφαλιού της. Οι 27 έχουν και θέληση και τρόπους να κάνουν δύσκολη τη ζωή στο Λονδίνο. Θα μπορούσε, για παράδειγμα η νέα συμφωνία που θα προκύψει να πρέπει να επικυρωθεί και από τα 27 κράτη μέλη, πράγμα που σημαίνει χρόνια διαπραγματεύσεων. Το Λονδίνο θέλει να κερδίσει τα πάντα. Είναι όμως έτοιμο να διαχειριστεί το ρίσκο και το κυριότερο το ενδεχόμενο να μην κερδίσει τίποτα;


πηγή philenews




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου