Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Η αμφιβολία σκοτώνει




Το χειρότερο σενάριο στη ζωή είναι να μην ξέρεις. Η αμφιβολία του ενδεχομένου να μας συμβεί κάτι κακό προξενεί τεράσιο στρες, ενώ όταν γνωρίζουμε πως σίγουρα θα γίνει, το παίρνουμε ως δεδομένο και το διαχειριζόμαστε. Έτσι λέει η πείρα, έτσι λένε και οι επιστήμονες του University College of London, οι οποίοι εργάστηκαν με μια ομάδα εθελοντών για να επιβεβαιώσουν πως η άγνοια μπορεί να επιβαρύνει σε πολύ μεγάλο βαθμό την υγεία μας.
«Ignorance is bliss» απαντά ο καλός συνάδελφος κάθε φορά που του ανακοινώνω μια κακή είδηση. Τον τελευταίο δε καιρό, τα περισσότερα γεγονότα με τα οποία ήρθαμε αντιμέτωποι ήταν δυσάρεστα. Επομένως, το να μη γνωρίζουμε κάποιες οδυνηρές καταστάσεις υπονοεί την ταυτόχρονη άρνησή μας να σκεφτούμε πώς να τις διαχειριστούμε. Μια δύσκολη ασθένεια, οικονομικές δυσκολίες, προβλήματα στη δουλειά, είναι ζητήματα που ευχόμαστε να παραμείνουν μακριά από εμάς, υπονοώντας ενδομύχως «ας πάνε σ' άλλους».

Η επιστήμη όμως έρχεται να διαψεύσει τον συνάδελφο, αλλά και όσους υποστηρίζουν πως είναι καλύτερα να μην ξέρουμε. Όπως αποφάνθηκε πρόσφατη έρευνα του UCL, το να μη γνωρίζουμε δεν αποτελεί ευτυχία, αλλά δυστυχία. Οι επιστήμονες απέδειξαν πως το χειρότερο σενάριο στη ζωή είναι να μην ξέρουμε. Η αμφιβολία είναι ισοπεδωτική, και πολλές φορές καταστροφική, τόνισαν.
 
Σημαίνει άραγε κάτι η διαπίστωση αυτή στη ρευστή εποχή που ζούμε; Αν ένα πράγμα έχουμε εμπεδώσει, ειδικά τον τελευταίο καιρό, είναι πως οι εξελίξεις τρέχουν και πως τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα σχεδιάζουμε. Οι ανατροπές είναι συνεχείς. Σχέδια, όνειρα, προσδοκίες, αλλάζουν προτού καλά καλά αρχίσουν να εκπληρώνονται.
 
Μας λένε να διατηρήσουμε μια σταθερή πορεία σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται. Πράγμα καθόλου εύκολο. Ξεκινούμε τη ζωή μας έχοντας κάποια δεδομένα στα χέρια μας και τελειώνουμε με κάτι εντελώς αναπάντεχο, διαφορετικό. Ίσως πιο παλιά τα πράγματα να ήταν περισσότερο απλά. Οι άνθρωποι που ξεκινούσαν τη ζωή τους, ξεκινούσαν δουλειά κι οργάνωναν το μέλλον τους. Το πιο πιθανόν ήταν πως με λίγη τύχη και μόχθο θα κατάφερναν να τα βγάλουν πέρα και να έχουν μια αξιοπρεπή πορεία.
 
Σήμερα αυτό είναι πολυτέλεια. Έννοιες όπως σίγουρη δουλειά και επαγγελματική αποκατάσταση τείνουν να εξαφανιστούν. Οι αλλαγές που σημειώνονται είναι τόσο ραγδαίες, που δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει. Θυμάμαι τα συγχαρητήρια που δεχόμουν από τον κοινωνικό μου περίγυρο όταν έγινα δεκτή στο πανεπιστήμιο, στο τμήμα Μέσων Ενημέρωσης. «Το επάγγελμα του μέλλοντος πας να σπουδάσεις» μου έλεγαν βλέποντας ραδιοφωνικούς αλλά και τηλεοπτικούς σταθμούς να ανοίγουν. Τα χρόνια πέρασαν, η κρίση χτύπησε την ενημέρωση και η έλευση του διαδικτύου άλλαξε εντελώς τους κανόνες του παιχνιδιού.
 
Χειρότερο και από την άγνοια, λένε οι επιστήμονες, είναι η αμφιβολία. Το να βρίσκεται κάποιος μεταξύ ελπίδας και απελπισίας, μεταξύ του θα συμβεί κάτι και δεν θα συμβεί, είναι παράγοντας αποσταθεροποίησης. Είναι μια κατάσταση που προκαλεί αναμφίβολα στρες και μεγάλη αναστάτωση. Ίσως είναι γι' αυτό που η διαχείριση μιας δυσάρεστης κατάστασης είναι πολλές φορές πιο εύκολη από το να βιώνεις μια περίοδο αβεβαιότητας. Γιατί όταν συμβαίνει κάτι άσχημο ανασκουμπωνόμαστε, μαζεύουμε δυνάμεις και το αντιμετωπίζουμε. «Οι μέρες που περίμενα τα αποτελέσματα της βιοψίας ήταν οι χειρότερες της ζωής μου. Όταν βγήκαν και ήταν αρνητικά, αναστέναξα και είπα θα το παλέψω», έλεγε πρόσφατα μια κοπέλα που ευτυχώς κατάφερε να βγει νικήτρια στη μάχη με τον καρκίνο.
 
Από την άλλη όμως, δεν ζούμε με μια κρυστάλλινη μπάλα στα χέρια για να γνωρίζουμε το μέλλον και να αποφεύγουμε την αβεβαιότητα. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει η αυριανή μέρα τι θα ξημερώσει και ποιες ανατροπές θα φέρει μαζί της. Η επιθυμία μας να ξέρουμε είναι αυτή που μας σαμποτάρει και μας βάζει τρικλοποδιές. Και ίσως η μόνη λύση να είναι να μάθουμε να αναπροσαρμοζόμαστε συνεχώς.


πηγή philenews.com


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου